Veel mensen denken dat chronische stress hen uiteindelijk ziek maakt.
Toch zie ik in mijn praktijk dat het probleem vaak dieper ligt.

Het echte probleem ontstaat wanneer het zenuwstelsel na stress niet meer vanzelf terugkeert naar rust. 
Daardoor blijft het lichaam reageren alsof er nog steeds gevaar dreigt,
waardoor ontspannen en herstellen steeds moeilijker worden.

Hoe komt een zenuwstelsel eigenlijk in zo'n voortdurende staat van alertheid terecht?
Het begint vaak veel eerder dan de meeste mensen denken.
Wanneer je als kind weinig veiligheid hebt ervaren of er onvoldoende ruimte was voor je emoties,
ervaar je spanning. Hoe vaker je die spanning voelt, hoe meer je leert om haar te onderdrukken.
Je voelt daardoor steeds minder goed aan wat je op een dieper niveau nodig hebt en verliest langzaam de verbinding met jezelf.

Terug naar het zenuwstelsel
Hoe meer spanning je onderdrukt, oe meer deze zich vastzet in je zenuwstelsel.
Hierdoor word het steeds moeilijker om flexibel met stress en uitdagingen om te gaan. 
Het gevolg is dat je vaker "aan" staat, minder goed herstelt en uiteindelijk
sneller gezondheidsklachten ontwikkelt.

Vergelijk het met een tak van een boom tijdens een storm.
Een flexibele tak beweegt met de wind mee en breekt niet.
Een niet flexibele tak absorbeert alle kracht van de wind en zal uiteindelijk breken.

Met je zenuwstelsel werkt het net zo. 
Hoe langer je onder spanning staat, hoe moeilijker het wordt
om weer terug te keren naar een toestand van rust.

Vind je dit interessant en wil je hier meer over weten?
Neem dan contact met mij op voor een zachte behandeling op de voeten.